تقديم به دوست و همسر مهربانم : به مناسبت ويژه اي كه براي هر دومون عزيزه

 

هر آدمی توی زندگی یک نفر بخصوص را میخواهد. یک نفر که بی قید و شرط عاشقش باشد. یک نفر که با او ، خود خودش باشد ، بی هیچ نقابی. یک نفر که بی هراس از موهای ژولیده و صورت رنگ پریده ات ، با همان قیافه به آغوشش پناه ببری،و سر روی شانه هایش بگذاری.

زن و مرد هم ندارد. توی زندگی مردها هم باید زنی باشد ، که صورت ِ آفتاب خورده و عرق کرده و ته ریش نامنظمشان را به اندازهء صورت ۷ تیغه ء ادکلن زده دوست داشته باشد ، شاید هم بیشتر. در زندگی هر مردی باید زنی باشد که عشق را بی کلمات درک کند، که عشق را بدون شاخه های گل سرخ روبان زده درک کند. که عشق را لابلای نان ِ داغ ِ صبحانه ای که خودش نیست تا بخورد ، درک کند. در زندگی مردها هم باید زنی باشد...

آدم ها توی یک زندگی یک نفر بخصوص را میخواهند که برایش درد دل کنند ، بی آنکه بترسند ، بی آنکه هراس داشته باشند از حرف هایشان ، یک نفر که آنها را همان طور که هستند دوست داشته باشد، همان طور غمگین ، همان طور شیطان ، همان طور پر حرف ؛ همان طور ساکت ، همان طور غرغرو و همان طور شلخته. آدمی که وقت ِ امدنش آرام شوی و مثل چشمه از حرف های نگفته قُل قُل کنی و بجوشی. آدمی که ساعت ِ دیدارش بخواهی بدوی جلوی آینه که " نکند مقبولش نباشم " آدم ِ تو نیست .

توی زندگی هر کس ، یک نفر بخصوص باید باشد، تو آدم مخصوصِ کدام آدمی؟

برگرفته از وبلاگ ساعت سپيد شب  

 

همسر خوبم- دوست دارم بدوني كه اون يك نفر بخصوص در زندگي من تويي و تو تنها كسي هستي كه در كنارت خودِ خودم هستم .

بابت همه خوبي هات – حمايت هات – مهربوني هات ازت ممنونم .